Archief voor februari 2008

29
Feb
08

Mishandelde meisjes – Deel 3

‘Ik wil naar huis!’ zegt Souhaila.
Souhaila is altijd mijn vriendin geweest terwijl ze pas 8 is.
Nooit geweten dat zij ook hier was.
‘Kim, kom naar beneden en werk door!’ hoor ik de stem van Ricardo roepen.
Opeens word ik sterker, en minder bang voor hem.
Wat stelt hij eigenlijk voor! Hij is ook een mens.
Ik werk hier nu al zo lang, nu moet dat is stoppen.
‘Nee!’ kaats ik terug.
7 meisjes ogen kijken me verschrikt aan.
‘Wat zei je daar?’, een rilling loopt door mijn lijf.
‘Ik zei dat ik niet kom’ roep ik keihard.
Ik ren helemaal naar boven met Ricardo op mijn hielen.
Ik moet hier weg maar niet zonder Souhaila en de andere meisjes.
Maar dan struikel ik over een losse plank.
Ik val en alles word zwart voor mijn ogen.

29
Feb
08

Mishandelde meisjes – Deel 2

Op de grond ligt een meisje in elkaar gedoken.
De tranen rollen over haar wangen.
Ik zie dat Ricardo zijn zweep pakt, en naar het meisje toe loopt.
Hij geeft haar een paar harde klappen.
‘Niet doen!’ roep ik nog, maar het is al te laat.
Het meisje zit onder de blauwe plekken en is zo ziek als wat.
‘Doorwerken iedereen!, nu weten jullie wat er gebeurd!’ roept Ricardo.
Ik til het meisje op en loop met haar naar boven.
Dan pas zie ik dat het Souhaila is. ‘S-souhaila? Gaat het wel?’
Ik kijk haar bezorgd aan.
‘N-nee’
Ze kijkt me met bange ogen aan, haar lange bruine haar golft over haar schouders.
Dit meisje heeft meer nodig..

29
Feb
08

Mishandelde meisjes – Deel 1

‘Doorwerken!’ roept Ricardo. En hij slaat op de tafel.
Bang, doodsbang ben ik. Ik zit hier nu al weken in dit gebouw.
Ik moet werken, werken en nog eens werken.
Ik weet niet eens waar ik ben.
Ricardo geeft me een klap. Een pijnscheut schiet door mijn lichaam. ‘Doorwerken rotmeid!’
‘J-ja meneer Ricardo’ stotter ik.
We moeten hier eindeloos werken, van 7 uur ’s ochtends tot 10 uur ’s avonds.
En niemand die weet waar we zijn, terwijl we al zo lang weg zijn. 7 meisjes zijn vermist!
En die zitten hier… Opeens klinkt er een gil.
Ik kijk om en schrik me rot…

29
Feb
08

Arm kind

Arm kind
In de ruwe wind
Zo alleen
Met niemand om zich heen
Door regen, sneeuw en tegenslag
Gaat ze door, elke dag
Arm kind
In de ruwe wind

29
Feb
08

Tranen van verdriet

Tranen van de waarheid
Tranen van verdriet
Tranen van de vreugde
Maar tranen huilen niet

Vreugde wil je delen
Maar de ander is boos
Pak elkaars hand
En pluk een roos

Zo word je vrolijk
Zo deel je mee
Want vreugde is veel fijner
Samen sta je sterker dan een

Vreugde met elkaar
Vreugde in ons land
Vreugde verspreidt zich
Dus pak elkaars hand

29
Feb
08

Samen sta je sterk

Er is oorlog in een land
Dus geef elkaar nu een hand
Want samen sta je sterk
We moeten allemaal aan het werk

We moeten voor elkaar klaar staan
Dan is het werk zo gedaan
Want twee doen meer dan een
En niemand staan alleen

Want als je huilt, troost iemand jou
Als iemand je zoent, dan weet je dat hij van jou houdt
Maar neit iedereen wil dat doen
En niet iedereen krijgt een zoen

Dat krijg je alleen als je wat voor een ander doet
Dan wordt de wereld pas goed
Dus aan iedereen, pak elkaars hand
Want dan wordt het beter in elk land

29
Feb
08

Nieuwjaar

Dit gedicht heb ik al eerder geschreven, toen het nieuwjaar er echt aan kwam.

Het nieuwe jaar komt er aan, al 2008
Dit is het moment waar iedereen op heeft gewacth
Een nieuwjaar, een nieuw begin
Daar heeft iedereen zin in

Samen met zijn alleen steken we vuurwerk af
En als je het niet durft ben je echt niet laf

Want ruzie maken op nieuwjaarsdag?
Dat is het stomste wat ik ooit zag

Goede voornemens, dat hoort er ook bij
Iedereen is vrij
Denk na over die dag
Wat je toen allemaal zag

29
Feb
08

Dromen

Een droom om rijk te worden
Daar wil je wel voor strijden
Het idee dat dat niet lukt
Wil je het liefst vermijden

Je hebt een droom
En je wil dat die wordt vervuld
Maar als het niet lukt
Denk je, dit is mijn eigen schuld

Dat is dan echt niet waar
Een droom wordt niet altijd waarheid
Dat blijft zo
Dat is een feit

Voor een droom kan je strijden
Je kan hem achterna jagen
Je kan er ook mee stoppen
En hem laten liggen waar ze lagen

29
Feb
08

Beste vriendin

Haar naam galmt in mijn hoofd
Ze hoort bij mij
Ze snapt mij
Bij haar voel ik me zo vrij

Ik kan haar alles vertellen
Ze snapt wat ik bedoel
Ik kan het niet uitleggen
Ze weet hoe ik me voel

Zij is voor mij het licht in het donker
De stem als ik de weg kwijt ben
Ik ken haar nog niet zo lang
Maar het lijkt alsof ik haar al eeuwen ken

Zij respecteert mij
Ik respecteer haar
Ik voel iets speciaals
Maar…

Soms wordt ze zo snel boos op mij
Dan voel ik me niet fijn
Dan voel ik me vervelend
In mijn hart doet dat zo’n pijn