Op de grond ligt een meisje in elkaar gedoken.
De tranen rollen over haar wangen.
Ik zie dat Ricardo zijn zweep pakt, en naar het meisje toe loopt.
Hij geeft haar een paar harde klappen.
‘Niet doen!’ roep ik nog, maar het is al te laat.
Het meisje zit onder de blauwe plekken en is zo ziek als wat.
‘Doorwerken iedereen!, nu weten jullie wat er gebeurd!’ roept Ricardo.
Ik til het meisje op en loop met haar naar boven.
Dan pas zie ik dat het Souhaila is. ‘S-souhaila? Gaat het wel?’
Ik kijk haar bezorgd aan.
‘N-nee’
Ze kijkt me met bange ogen aan, haar lange bruine haar golft over haar schouders.
Dit meisje heeft meer nodig..