‘Ik wil naar huis!’ zegt Souhaila.
Souhaila is altijd mijn vriendin geweest terwijl ze pas 8 is.
Nooit geweten dat zij ook hier was.
‘Kim, kom naar beneden en werk door!’ hoor ik de stem van Ricardo roepen.
Opeens word ik sterker, en minder bang voor hem.
Wat stelt hij eigenlijk voor! Hij is ook een mens.
Ik werk hier nu al zo lang, nu moet dat is stoppen.
‘Nee!’ kaats ik terug.
7 meisjes ogen kijken me verschrikt aan.
‘Wat zei je daar?’, een rilling loopt door mijn lijf.
‘Ik zei dat ik niet kom’ roep ik keihard.
Ik ren helemaal naar boven met Ricardo op mijn hielen.
Ik moet hier weg maar niet zonder Souhaila en de andere meisjes.
Maar dan struikel ik over een losse plank.
Ik val en alles word zwart voor mijn ogen.