Mishandelde meisjes – Deel 3

‘Ik wil naar huis!’ zegt Souhaila.
Souhaila is altijd mijn vriendin geweest terwijl ze pas 8 is.
Nooit geweten dat zij ook hier was.
‘Kim, kom naar beneden en werk door!’ hoor ik de stem van Ricardo roepen.
Opeens word ik sterker, en minder bang voor hem.
Wat stelt hij eigenlijk voor! Hij is ook een mens.
Ik werk hier nu al zo lang, nu moet dat is stoppen.
‘Nee!’ kaats ik terug.
7 meisjes ogen kijken me verschrikt aan.
‘Wat zei je daar?’, een rilling loopt door mijn lijf.
‘Ik zei dat ik niet kom’ roep ik keihard.
Ik ren helemaal naar boven met Ricardo op mijn hielen.
Ik moet hier weg maar niet zonder Souhaila en de andere meisjes.
Maar dan struikel ik over een losse plank.
Ik val en alles word zwart voor mijn ogen.

Mishandelde meisjes – Deel 2

Op de grond ligt een meisje in elkaar gedoken.
De tranen rollen over haar wangen.
Ik zie dat Ricardo zijn zweep pakt, en naar het meisje toe loopt.
Hij geeft haar een paar harde klappen.
‘Niet doen!’ roep ik nog, maar het is al te laat.
Het meisje zit onder de blauwe plekken en is zo ziek als wat.
‘Doorwerken iedereen!, nu weten jullie wat er gebeurd!’ roept Ricardo.
Ik til het meisje op en loop met haar naar boven.
Dan pas zie ik dat het Souhaila is. ‘S-souhaila? Gaat het wel?’
Ik kijk haar bezorgd aan.
‘N-nee’
Ze kijkt me met bange ogen aan, haar lange bruine haar golft over haar schouders.
Dit meisje heeft meer nodig..

Mishandelde meisjes – Deel 1

‘Doorwerken!’ roept Ricardo. En hij slaat op de tafel.
Bang, doodsbang ben ik. Ik zit hier nu al weken in dit gebouw.
Ik moet werken, werken en nog eens werken.
Ik weet niet eens waar ik ben.
Ricardo geeft me een klap. Een pijnscheut schiet door mijn lichaam. ‘Doorwerken rotmeid!’
‘J-ja meneer Ricardo’ stotter ik.
We moeten hier eindeloos werken, van 7 uur ’s ochtends tot 10 uur ’s avonds.
En niemand die weet waar we zijn, terwijl we al zo lang weg zijn. 7 meisjes zijn vermist!
En die zitten hier… Opeens klinkt er een gil.
Ik kijk om en schrik me rot…